در ماههای نخست زندگی محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-گناد فعال است که به آن مینیپابرتی شیرخوارگی میگویند. کدام تفاوت جنسی در گنادوتروپینهای شیرخوار صحیح است؟
مینیپابرتی شیرخوارگی
تفاوت جنسی:
پس از تولد و افت استروئیدهای مادری-جفتی، گنادوتروپینها دوباره بالا میروند؛ FSH در دختران و LH در پسران بیشتر بالا میرود نکته سوال
در شیرخوار مؤنث FSH گاه به سطوحی بالاتر از سیکل بزرگسال میرسد و استرادیول در حد فاز فولیکولار میانی است
نکته کلیدی:
گنادوتروپینها در پسران حدود ۳ تا ۶ ماهگی و در دختران ۱۲ تا ۱۸ ماهگی به اوج میرسند و سپس افت میکنند
این فعالیت گذرا انعکاس فعالبودن موقت مولد ضربان GnRH است
در دختران مبتلا به سندرم ترنر، گنادوتروپینها در شیرخوارگی بالا، در کودکی پایین و در سن بلوغ دوباره بسیار بالا میشوند؛ آن هم بدون هیچ گناد فعال. این الگوی دیفازیک کدام مفهوم را تأیید میکند؟
الگوی دیفازیک و رد نظریه گوناداستات
مفهوم:
چون این الگو در ترنر بدون هیچ گناد فعال هم دیده میشود، پس عمدتا از مهار مرکزی ترشح ضربانی GnRH ناشی میشود نه صرف حساسیت به فیدبک استروئیدی نکته سوال
فیدبک استروئیدی فقط مقدار گنادوتروپین را تغییر میدهد نه الگوی آن را
نکته کلیدی:
مهار مرکزی طی کودکی محور را در سکوت نگه میدارد که به آن وقفه جوانی میگویند
