اسکولیوز و کیفوز

سندرم نارسایی توراسیک

در Thoracic Insufficiency Syndrome (TIS) که Robert Campbell توصیف کرد، دیواره سینه توانایی نگه‌داشتن حجم و شکل خودش را در تنفس طبیعی از دست می‌دهد. علائم بالینی این سندروم یک طیف پیشرونده دارند و نظم شدت‌شان مهم است:

Elevated resting respiratory rate (گزینه د) یک نشانه زودرس و جبرانی است. بچه با افزایش تعداد تنفس، کاهش حجم جاری (tidal volume) ناشی از قفسه سینه سفت و کوچک را جبران می‌کند. یعنی این نشانه در مراحل ابتدایی‌تر دیده می‌شود، نه شدیدترین درگیری.

Paradoxical chest movement (گزینه ج) نشانه درگیری شدیدتر است. وقتی دیواره سینه آنقدر ناپایدار و ضعیف می‌شود که در دم (inspiration) به جای باز شدن، به داخل کشیده می‌شود (حرکت پارادوکس)، یعنی مکانیک تنفس به‌طور جدی مختل شده و ریه دیگر از یک قفسه سینه پایدار برخوردار نیست. این حرکت پارادوکس معادل از دست رفتن عملکرد استاتیک/دینامیک دیواره سینه است و مرحله پیشرفته‌تر بیماری را نشان می‌دهد.

Diaphragmatic breathing (ب) الگوی تنفسی است که در بسیاری از این بچه‌ها دیده می‌شود ولی به‌تنهایی درجه شدت را مشخص نمی‌کند؛ و Marionette sign (الف) اصطلاح مرتبط با شدت TIS نیست.

نکته سوال ترتیب شدت را به یاد بسپار — تاکی‌پنه در حال استراحت = نشانه زودرس جبرانی؛ حرکت پارادوکس دیواره سینه = نشانه درگیری شدید و پیشرفته.

نکته بالینی: ابزار سنجش عملکرد هر همی‌توراکس در TIS همان Thumb Excursion Test است؛ ولی معیار بالینی شدت درگیری تنفسی، مشاهده حرکت پارادوکس قفسه سینه است.

اسکولیوز نوجوان به بلوغ نزدیک‌شده با انحنای متوسط

اصل: دو سال پس از منارک، بلوغ اسکلتی تقریبا کامل و رشد محدود است؛ رفرنس می‌گوید بریس برای کودک در حال رشد با پیشرفت مستند است و در بیمار با رشد محدود فایده‌ای ندارد. انحنای ۳۸ درجه زیر آستانه جراحی (پنجاه درجه) است.

رویکرد: پس ویزیت و پیگیری سالانه (با رادیوگرافی ایستاده برای دو تا سه سال پس از بلوغ و سپس هر پنج سال) ارجح است نکته سوال.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند: ب غلط است چون ۳۸ درجه زیر آستانه جراحی است. ج و د غلط‌اند چون بریس در بیمار با رشد تمام‌شده و بدون مستند پیشرفت کنترل‌کننده نیست.

پیشگیری از عوارض برداشت گرافت ایلیاک

نکته: در ویرایش فعلی رفرنس کمپل برداشت گرافت تری‌کورتیکال از کرست خلفی توضیح داده شده و عوارض شایع آن بی‌حسی ناحیه باسن (آسیب اعصاب کلونیال فوقانی)، آسیب شریان گلوتئال فوقانی و بی‌ثباتی مفصل ساکروایلیاک از برداشت تمام‌ضخامت ذکر شده است؛ هرنی به‌طور اختصاصی به‌عنوان عارضه ذکر نشده، پس کلید چاپی (ترمیم دقیق عناصر باقی‌مانده) حفظ شده است.

اصل عمومی: رفرنس برای جلوگیری از عوارض برداشت گرافت، اهمیت ترمیم و حفظ کامپلکس لیگامانی خلفی و عناصر باقی‌مانده را تاکید می‌کند تا بی‌ثباتی ساکروایلیاک رخ ندهد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند: الف و ج فاصله ۸ سانتی‌متری برای حفظ اعصاب کلونیال فوقانی است نه پیشگیری از هرنی. د محدودکردن حجم گرافت ارتباطی با هرنی ندارد.