مرد ۷۰ ساله برای بار اول دچار دررفتگی قدامی شانه شده و جااندازی شده است. در بررسیها عصب آگزیلاری سالم است ولی پارگی حدود یکدریک سانتیمتری تاندون سوپرااسپیناتوس دارد. پس از جااندازی، بهتر است چند هفته آویز گردنی بسته شود؟
مدت ایموبیلیزیشن پس از دررفتگی قدامی در سالمند
مبنا:
خطر عود دررفتگی قدامی با افزایش سن کاهش مییابد و در بیماران مسن خطر اصلی، سفتی مفصل و محدودیت حرکت است نه عود.
تصمیم درمانی:
در بیمار مسن، ایموبیلیزیشن باید کوتاه باشد (حدود یک هفته) و سپس حرکت زودهنگام شروع شود تا از سفتی جلوگیری شود نکته سوال.
ایموبیلیزیشن طولانی در این سن فایدهای در کاهش عود ندارد و سفتی را بدتر میکند.
نکته بالینی:
پارگی همراه روتاتور کاف در سالمندان شایع است و در صورت علامتدار بودن باید جداگانه ارزیابی و در صورت لزوم ترمیم شود.
بیماری با دررفتگی مکرر شانه راست مراجعه کرده است. در CT سهبعدی، بیشترین قطر دایره رسمشده روی گلنوئید شانه چپ ۲۶ میلیمتر و شانه مبتلا ۲۲ میلیمتر است. ضایعه هیلساکس ۲۵ درصد با عمق ۷ میلیمتر هم دارد. کدام درمان مناسبتر است؟
ترکیب از دسترفتگی گلنوئید و ضایعه هیلساکس در تصمیم درمان
مبنا:
با روش دایره، از دسترفتگی گلنوئید برابر اختلاف قطر سالم و مبتلا تقسیم بر قطر سالم است و اینجا حدود ۱۵ درصد (سابکریتیکال) محاسبه میشود.
تصمیم درمانی:
از دسترفتگی گلنوئید سابکریتیکال است اما ضایعه هیلساکس قابلتوجه و درگیرشونده (off-track) است؛ پس ترمیم بنکارت همراه Remplissage ارجح است نکته سوال.
چون از دسترفتگی گلنوئید به آستانه کریتیکال نرسیده، لاتارژه لازم نیست.
نکته بالینی:
هدف، تبدیل ضایعه به on-track است و Remplissage با پرکردن نقص هیلساکس از درگیرشدن آن جلوگیری میکند.
