سه نمونه سوال این فصل با پاسخ تشریحی کامل. گزینه را انتخاب کنید تا پاسخ و درسنامه باز شود.
۳۲سوال در بانک این فصل
۲سوال بورد و ارتقای سالهای قبل
آزمونهای واقعی این فصل: دانشگاهی ۴، دانشگاهی ۲
نمونه سوالها
نمونه سوال ۱ از ۳
دانشگاهی ۲
نیروی Bending + Torsion موجب کدام یک از الگوهای شکستگی میشود؟
مکانیسم بارگذاری و الگوی شکستگی. این سوال میپرسد ترکیب نیروی Bending و Torsion چه الگوی شکستگی ایجاد میکند. فصل Classification of Fractures راکوود فقط Spiral و Oblique و Transverse را به عنوان مورفولوژی گروه Type A در سیستم OTA/AO نام میبرد و هیچ کجا مکانیسم بارگذاری منتهی به هر الگو را شرح نمیدهد. متن این فصل درباره رابطه Bending یا Torsion با نوع الگوی شکستگی کاملا ساکت است، پس پاسخ از روی این فصل قابل اثبات نیست و INDETERMINATE علامت میخورد. گزینه های Spiral و Butterfly و Oblique و Transverse در این فصل به صورت مکانیستیک از هم تفکیک نشده اند و نباید از حافظه بالینی حدس زده شوند.
متن مرجع: «Type A: Simple-one fracture line of at least 90% of the circumference of bone. This can include spiral, oblique, and transverse fracture lines.»
توجه: متن کتاب این سوال را قطعی نمیکند؛ کلید دفترچه (ج) نگه داشته شد.
منبع: Rockwood Adult Ch5 - Classification of Fractures
رزیدنت ارتوپدی هنگام کدگذاری یک شکستگی استخوان بلند بر اساس OTA/AO باید نخست ناحیه درگیر استخوان را مشخص کند و انتهای پروگزیمال و دیستال را از دیافیز جدا نماید. این تفکیک قطعات انتهایی از دیافیز با کدام قاعده انجام میشود؟
تعریف قطعات استخوان در OTA/AO
تعریف:
برای کدگذاری دقیق و پایا، انتهای پروگزیمال و دیستال استخوان بلند باید با تعریف مشخص از دیافیز جدا شوند.
قاعده مربعها:
قطعات انتهایی با یک مربع تعریف میشوند که طول هر ضلع برابر پهنترین بخش اپیفیز یا متافیز است نکته سوال.
دیافیز بخشی است که بین دو مربع انتهایی قرار میگیرد.
شمارهگذاری قطعات: انتهای پروگزیمال ۱، دیافیز ۲ و انتهای دیستال ۳.
نکته بالینی:
مکان شکستگی با یافتن مرکز آن تعیین میشود؛ در شکستگی ساده مرکز بدیهی است، در گوهای در پهنترین بخش گوه و در گوه خردشده فقط پس از ریداکشن قابل تعیین است.
نکته بالینی: هر شکستگی دیافیزی که جزء مفصلی جابجاشده داشته باشد، شکستگی مفصلی محسوب میشود؛ پس صرف موقعیت مرکز برای ردهبندی کافی نیست.
خانم ۵۲ ساله با شکستگی انتهای دیستال تیبیا مراجعه کرده است. در رادیوگرافی، خط شکستگی بخشی از سطح مفصلی را درگیر کرده اما باقیمانده مفصل سالم مانده و به متافیز و دیافیز حمایتکننده متصل است. بر اساس مورفولوژی قطعه انتهایی OTA/AO، این شکستگی در کدام دسته قرار میگیرد؟
مورفولوژی قطعه انتهایی در OTA/AO
تعریف انواع:
مورفولوژی قطعه انتهایی بر اساس میزان درگیری سطح مفصلی توصیف میشود.
انواع:
تیپ A اکسترا آرتیکولار، که هیچ خط شکستگی وارد سطح مفصلی نمیشود هرچند ممکن است اینتراکپسولار باشد.
تیپ B پارشیال آرتیکولار، که بخشی از مفصل درگیر و باقیمانده سالم و متصل به متافیز است نکته سوال.
تیپ C کامپلیت آرتیکولار، که سطح مفصلی کاملا از دیافیز جدا میشود.
اهمیت بالینی:
تمایز پارشیال از کامپلیت آرتیکولار تعیینکننده ارتباط سطح مفصلی با محور حمایتکننده است و مستقیما بر استراتژی فیکساسیون و بازسازی سطح مفصلی اثر میگذارد.
نکته بالینی: در کامپلیت آرتیکولار سطح مفصلی هیچ اتصالی با دیافیز ندارد، که چالش بازسازی و فیکساسیون را افزایش میدهد و معمولا نیازمند بازسازی هم مفصل و هم متافیز است.
