جوان ۲۴ ساله به دنبال تصادف با شکستگی دیستال فمور تایپ A3 مراجعه کرده است. در معاینه، اندام مبتلا نبض ندارد و کاملا ایسکمیک است. چنانچه حدود ۷ ساعت از حادثه گذشته باشد و بیمار در اتاق عمل باشد، کدام روش را انتخاب میکنید؟
آسیب عروقی همراه شکستگی دیستال فمور
تعریف:
آسیب عروقی همراه شکستگی سوپراکوندیلار نادر اما بالقوه فاجعهبار است؛ در صورت اختلال شدید پرفیوژن یا گذشت زمان از آسیب، برقراری مجدد گردش خون اولویت مییابد.
نکات:
در ایسکمی شدید یا طولکشیده، احیای گردش خون اولویت دارد؛ کلید این سوال ترمیم عروق پیش از فیکساسیون قطعی است نکته سوال.
در متن راکوود برای حفظ طول و ثبات و جلوگیری از پاره شدن آناستوموز حین فیکساسیون بعدی، تأکید بر اکسترنال فیکساتور سریع یا شانت عروقی موقت پیش از ترمیم قطعی است؛ بنابراین کلید این سوال با متن فصل کاملا منطبق نیست.
فاشیوتومی ساق در همه بیماران با زمان ایسکمی بیش از ۶ ساعت باید در نظر گرفته شود.
بیماری به علت شکستگی دیستال فمور از ۲ ماه قبل تحت درمان قرار گرفته که الاینمنت و یونیون مناسب دارد، اما در معاینه دامنه حرکتی زانو ۷۵ درجه است. قدم بعدی چیست؟
مدیریت محدودیت حرکتی پس از یونیون مناسب
تعریف:
در بیمار با الاینمنت و یونیون مناسب اما محدودیت دامنه حرکتی، زمانبندی تعیینکننده اقدام بعدی است.
نکات:
ناتوانی در رسیدن به ۹۰ درجه فلکشن بین هفته ۸ تا ۱۰ نگرانکننده است و در بیماران فیزیولوژیک جوان نیاز به مداخله دارد.
یک روش، آزادسازی آرتروسکوپیک چسبندگیها همراه با مانیپولاسیون ملایم زانوست؛ مانیپولاسیون اگرسیو ممنوع است.
فیزیوتراپی فعال و اگرسیو همچنان بخش پایهای درمان است (کلید رسمی این سوال پس از اعتراض: الف و ج).
آقای ۲۳ ساله به دنبال تصادف جادهای دچار شکستگی فمور شده است. الگوی شکستگی مطابق تقسیمبندی AO تایپ B1 همراه با اکستانسیون کورتیکال میباشد. درمان ارجح کدام است؟
درمان شکستگی پارشیل آرتیکولار (Type B) با گسترش کورتیکال
تعریف:
در شکستگی کاندیل با امتداد کورتیکال، فیکساسیون پایدار سطح مفصلی با مهار نیروهای برشی ضروری است.
نکات:
در شکستگی عمودی کاندیل، پلاک باترس/آنتیگلاید کانتورشده همراه با پیچهای لگ روش ارجح است؛ پلاک برای خنثیسازی نیروی برشی در محل مناسب (پوسترولترال) قرار میگیرد نکته سوال.
فیکساسیون سطح مفصلی باید آناتومیک و پایدار باشد، زیرا حتی بدون تحمل وزن، استرسهای برشی شایعاند.
در شکستگی با خردشدگی مفصلی، اپروچ پاراپاتلار مدیال یا لترال و در صورت لزوم گسترش پروگزیمال استفاده میشود.
