کودک ۴ ساله به علت افتادن روی دست با تروما آرنج مراجعه نموده است. با توجه به رادیوگرافی بیمار، درمان ارجح کدام است؟
انتخاب فیکساسیون بر اساس الگوی شکستگی اولنا
اصل الگوریتم:
درمان مونتهجیا بر اساس نوع شکستگی اولنا تعیین میشود؛ شکستگی ابلیک بلند یا خردشده حتی با نیل داخلمدولاری مستعد کوتاهشدن و بدالاینمنت است و بهترین تثبیت آن پلاک و پیچ است نکته سوال.
سایر الگوها:
پلاستیک دفورمیشن و شکستگی ناقص با ریداکشن بسته و گچ.
شکستگی ترنسورس یا ابلیک کوتاه با فیکساسیون داخلمدولاری.
نکته بالینی:
ریداکشن آناتومیک و پایدار اولنا تقریبا همیشه به ریداکشن پایدار سر رادیوس منجر میشود.
در صورت موفقیت جااندازی بسته شکستگی دررفتگی مونتهجیای تیپ ۲ (دررفتگی خلفی سر رادیوس با آپکس خلفی شکستگی اولنا)، میزان مناسب فلکشن آرنج در گچ جهت حفظ جااندازی چند درجه است؟
پوزیشن ایموبیلیزیشن در مونتهجیای تایپ II
پوزیشن صحیح (۱۰۰٪ امتحانی):
در تایپ II پس از ریداکشن سر رادیوس، آرنج در اکستنشن یعنی صفر درجه بیحرکت میشود تا سر رادیوس پایدار بماند و مولدینگ خلفی ریداکشن اولنا را حفظ کند نکته سوال.
تضاد با تایپ I:
در تایپ I برعکس، آرنج در فلکشن حدود ۱۱۰ تا ۱۲۰ درجه بیحرکت میشود.
نکته:
ریداکشن اولنا در تایپ II با کشش طولی و آرنج در حدود ۶۰ درجه فلکشن انجام میشود، اما ایموبیلیزیشن در اکستنشن است.
کودک ۶ سالهای از روی پله افتاده و دچار مونتهجیای تایپ II شده است. برای جااندازی بسته از کدام مانور استفاده میکنید؟
مانور جااندازی مونتهجیای تایپ II
مانور صحیح (۱۰۰٪ امتحانی):
شکستگی اولنا با کشش طولی در راستای محور ساعد، آرنج در فلکشن حدود ۶۰ درجه و ساعد در پرونیشن جااندازی میشود؛ سر رادیوس خودبهخود یا با فشار ملایم قدامی روی سطح خلفی آن جا میرود نکته سوال.
ایموبیلیزیشن:
پس از ریداکشن سر رادیوس، آرنج به اکستنشن برده و در همان وضعیت بیحرکت میشود؛ بیحرکتی در فلکشن ۶۰ درجه یا اکستنشن کامل قابلقبول است و مولدینگ خلفی ریداکشن اولنا را حفظ میکند.
نکته:
فلکشن بیش از ۱۰۰ درجه و سوپینیشن مربوط به تایپ I است نه تایپ II.