پسر ۱۱ ساله به دنبال ورزش فوتبال از ۴ هفته قبل دچار درد و تورم زانو شده که در معاینه فعلی با اینترنال روتیشن تیبیا تشدید میشود. Wilson sign مثبت است. رادیوگرافی و ام آر آی زانوی مبتلا در زیر نشان داده میشود. مناسبترین درمان کدام است؟
پاسخ صحیح بیحرکتی زانو همراه با تحمل وزن نسبی برای حدود شش هفته است.
تشخیص:
درد و تورم زانو پس از فعالیت ورزشی، تشدید درد با چرخش داخلی تیبیا و مثبتبودن علامت Wilson بهنفع استئوکندریت دیسکان کوندیل فمور است. در پسر ۱۱ ساله فیزها باز هستند.
درمان طبق منبع:
استئوکندریت دیسکان زانو در کودکان با فیز باز معمولا با بیحرکتی گچی یا تحمل وزن محافظتشده بهبود مییابد و این روش بر برداشتن زودهنگام قطعه و ایجاد کریتر ارجح است. درمان غیرجراحی همیشه باید در بیماران با فیز باز در نظر گرفته شود. در این بیمار بدون شواهد ناپایداری یا لوز بادی، بیحرکتی با تحمل وزن نسبی انتخاب درست است.
رد گزینهها:
محدودیت فعالیت با عدم تحمل وزن کامل برای شش هفته بیحرکتی محافظتشده استاندارد را فراهم نمیکند و گزینه برتر بیحرکتی با تحمل وزن نسبی است. دریلینگ آرتروسکوپیک و تثبیت قطعه اندیکاسیونهای جراحیاند که طبق منبع برای درد طولانی بدون بهبود طی شش ماه، ضایعه اسکلروتیک ناپایدار در کریتر یا لوز بادی مزاحم نگه داشته میشوند نه خط اول این بیمار با فیز باز.
پسر ۱۰ ساله با درد زانو از ۲ ماه پیش به کلینیک ارتوپدی مراجعه میکند. در بررسیها و MRI انجام شده قطعه غضروفی به ابعاد چند سانتیمتر در یک سانتیمتر در دیواره خارجی کوندیل مدیال فمور با افزایش سیگنال در کانالهای T2 زیر قطعه و بدون جابجایی مشاهده میشود. مناسبترین درمان برای بیمار کدام است؟
استئوکندریت دیسکان زانو با ضایعه ناپایدار
تشخیص و معیار ناپایداری: قطعه استئوکندرال در کوندیل مدیال فمور همراه با خط افزایش سیگنال T2 در زیر قطعه نشانه ناپایداری ضایعه است؛ طبق منبع وجود خط پرسیگنال بین ضایعه و استخوان زیرین، ناحیه کیستیک یا نقص کانونی غضروف مفصلی دال بر بیثباتی است.
درمان طبق منبع: در ضایعات ناپایدار نتایج درمان جراحی بهتر از محافظهکارانه است؛ اندیکاسیونهای جراحی شامل درد طولانی بدون بهبود طی شش ماه و ضایعه اسکلروتیک ناپایدار در کریتر است. نوع جراحی (دریل، اکسیزیون، کورتاژ، تثبیت با پین یا گرافت) بسته به اندازه و پایداری ضایعه فقط حین جراحی تعیین میشود. کلید رسمی این سوال آرتروسکوپی و دبریدمان قطعه را بهعنوان درمان منتخب ضایعه ناپایدار علامت زده است.
رد گزینهها: درمان محافظهکارانه (بیحرکتی گچی یا کاهش فعالیت و عدم وزنگذاری) برای ضایعه پایدار با فیز باز ارجح است نه برای این ضایعه ناپایدار با خط پرسیگنال زیرین.
پسر 9 ساله با شکایت درد زانوی راست که حین بازی ردتر میشود به شما مراجعه کرده است. در رادیوگرافی ساده، اینفریور پل پاتلا فراگمنته میباشد. محتملترین تشخیص کدام است؟
بیماری Sinding-Larsen-Johansson
پاسخ درست: بیماری Larsen-Johansson (Sinding-Larsen-Johansson).
چرا این تشخیص: بیماری Sinding-Larsen-Johansson یک تراکشن apophysitis در محل اتصال تاندون پاتلا به قطب تحتانی (inferior pole) پاتلا است که در کودک فعال ۹ تا ۱۲ ساله دیده میشود؛ درد قدامی زانو حین فعالیت و دوندگی و پرش بدتر میشود و در رادیوگرافی ساده فراگمانتاسیون یا کلسیفیکاسیون قطب تحتانی پاتلا مشاهده میشود. تابلوی این بیمار با درد فعالیتی و فراگمانتاسیون اینفریور پل پاتلا کاملا منطبق است.
چرا گزینههای دیگر غلطاند: بیماری Osgood-Schlatter تراکشن apophysitis در محل اتصال تاندون پاتلا به توبروزیته تیبیا (نه قطب تحتانی پاتلا) است؛ پس محل درگیری پایینتر است. شکستگی avulsion تروماتیک سابقه ترومای حاد مشخص دارد نه درد تدریجی فعالیتی، و الگوی فراگمانتاسیون مزمن قطب پاتلا را توجیه نمیکند. patella baja یعنی پایین قرارگرفتن پاتلا و یک یافته موقعیتی است نه علت فراگمانتاسیون و درد قطب تحتانی.
