تخمدان – امبریولوژی

منشأ بافتی بدخیمی‌های تخمدان و آناتومی لایه‌های تخمدان

ساختار تخمدان:

• تخمدان از سه بخش اصلی تشکیل شده است: کورتکس بیرونی، مدولای مرکزی، و رته اوواری (هیلوم)
• بیرونی‌ترین بخش کورتکس، تونیکا آلبوژینه است که سطح آن را یک لایه اپیتلیوم مکعبی به نام اپیتلیوم سطحی یا مزوتلیوم تخمدان می‌پوشاند

اهمیت بالینی:

• کارسینوم‌های اپیتلیال تخمدان حدود ۹۰٪ کل سرطان‌های تخمدان انسان را تشکیل می‌دهند و از همین اپیتلیوم سطحی منشأ می‌گیرند نکته سوال
• سلول‌های هیلوس بسیار شبیه سلول‌های لیدیگ تولیدکننده تستوسترون بیضه‌اند و توان استروئیدوژنز یا تشکیل تومور دارند

هیلوم تخمدان و سلول‌های هیلوس

تعریف:

هیلوم نقطه اتصال تخمدان به مزوواریوم است و حاوی اعصاب، عروق خونی و سلول‌های هیلوس می‌باشد

ویژگی‌های سلول‌های هیلوس:

• این سلول‌ها توان فعال‌شدن در استروئیدوژنز یا تشکیل تومور را دارند نکته سوال
• از نظر شباهت، بسیار نزدیک به سلول‌های لیدیگ تولیدکننده تستوسترون بیضه هستند

نکته بالینی:

• ناحیه مدولای مرکزی تخمدان عمدتا از سلول‌های مزونفریک مشتق می‌شود
• اووسیت‌ها در بخش داخلی کورتکس و درون استرومای حاوی سلول‌های بینابینی پاسخ‌دهنده به LH و hCG قرار دارند

سلول‌های استرومایی بینابینی تخمدان و تولید آندروژن

تعریف:

بافت استرومایی تخمدان از بافت همبند و سلول‌های بینابینی تشکیل شده است

منشأ و عملکرد:

• سلول‌های بینابینی از سلول‌های مزانشیمی مشتق می‌شوند
• این سلول‌ها توان پاسخ به LH یا hCG را با تولید آندروژن دارند نکته سوال

نکته بالینی:

• این منبع آندروژنی استرومایی در حالاتی مانند هیپرتکوزیس و تومورهای استرومایی اهمیت بالینی می‌یابد
• آندروژن تولیدشده پیش‌ساز آروماتیزاسیون به استروژن در سلول‌های گرانولوزا است