در مورد RAY AMPUTATION متاتارس اول همه موارد زیر صحیح است بجز؟
ری آمپوتاسیون متاتارس اول و تاندون ها
سوال از نوع بجز است و دنبال گزاره نادرست می گردد. کتاب صریحا می گوید ری اتچمنت پرونئوس لانگوس لازم نیست، پس گزینه د که مدعی است پرونئوس لانگوس باید مجددا متصل شود نادرست است و همان پاسخ سوال محسوب می شود. گزینه الف درست است چون برش متاتارس اول از پروگزیمال پلانتار مدیال به سمت دیستال دورسال لترال زده می شود. گزینه ج درست است چون در دیس آرتیکولاسیون از مدیال کونیفورم، اتصال مجدد تیبیالیس آنتریور در صورت جدا شدن توصیه شده و این تاندون اتصال پهنی به قاعده متاتارس اول و کونیفورم اول دارد. گزینه ب نیز با متن ناسازگار نیست و تنها گزاره ای که متن آن را رد می کند مربوط به پرونئوس لانگوس است.
متن مرجع: «Take the incision to bone, raise the flaps at bone level, and section the first metatarsal from proximal plantar and medial to distal dorsal and lateral. ... Also, consider reattaching the tibialis anterior if this has been detached. This tendon has a broad attachment to the base of the first metatarsal and the first cuneiform. ... Reattachment of the peroneus longus is not necessary.»
مرد ۳۵ ساله پس از تروما شدید اندام تحتانی بستری شده و تیم درمان برای تصمیم به آمپوتاسیون یا سالواژ از سیستمهای نمرهدهی شدت آسیب استفاده میکند. بر اساس یافتههای مطالعه LEAP، در مورد ارزش این سیستمها کدام گزاره درست است؟
نمرهدهی شدت آسیب و تصمیم آمپوتاسیون
یافته مطالعه LEAP:
سیستمهای نمرهدهی مانند Limb Salvage Index و Mangled Extremity Severity Score برای نشاندادن بیمارانی که نهایتا از آمپوتاسیون سود میبرند حساسیت پایینی دارند نکته سوال.
نقش اختصاصی نمره مانگلد:
نمره مانگلد برای رد بیمارانی که نیاز به آمپوتاسیون ندارند اختصاصیت بالایی دارد.
اصل بالینی:
این نمرات ابزار کمکیاند و جای قضاوت بالینی و گفتوگو با بیمار را نمیگیرند.
نکته بالینی: وقتی سالواژ به نفع بیمار نباشد، آمپوتاسیون یک پروسیجر بازسازی است نه شکست درمان.