قطع عضو دست

قاعده پنج ناحیه بافتی در تصمیم آمپوتاسیون

تعریف:

پنج ناحیه بافتی شامل پوست، تاندون، عصب، استخوان و مفصل است و وضعیت آن‌ها در تصمیم به نجات یا آمپوتاسیون کمک می‌کند.

قاعده تصمیم:

• اگر سه ناحیه یا بیشتر نیازمند اقدام ویژه مانند گرافت پوست، ترمیم تاندون یا عصب، فیکساسیون استخوان یا بستن مفصل باشند، باید آمپوتاسیون در نظر گرفته شود نکته سوال.
• بقای یک انگشت مثله‌شده می‌تواند عملکرد سایر انگشتان را مختل کند.

استثنا:

در کودکان آمپوتاسیون به‌ندرت اندیکاسیون دارد مگر بافت غیرقابل‌احیا باشد؛ همیشه باید برای حفظ شست حداکثر تلاش شود.

نکته بالینی: تلاش طولانی برای حفظ ساختارهای آسیب‌دیده به‌ویژه بافت بی‌حس، ترمیم را به تاخیر می‌اندازد و ناتوانی را بیشتر می‌کند.

آمپوتاسیون انگشت در کودکان

اصل کلی:

• در کودکان آمپوتاسیون به‌ندرت اندیکاسیون دارد مگر آنکه بخش آسیب‌دیده غیرقابل‌احیا باشد و با تکنیک میکروواسکولار هم زنده نشود نکته سوال.
• پتانسیل ترمیم و بازسازی در کودکان بالاست و باید حداکثر تلاش برای حفظ انجام شود.

مقایسه با بزرگسال:

در بزرگسالان به‌ویژه با شغل کم‌فشار یا آرتریت، آمپوتاسیون اولیه گاهی منطقی‌تر است، ولی این منطق در کودکان کاربرد کمتری دارد.

نکته بالینی: تصمیم در کودک باید با احتیاط بیشتری گرفته شود و قابلیت احیای میکروواسکولار همواره ارزیابی شود.

مدیریت عصب و نوروما در آمپوتاسیون انگشت

اصل کلی:

• انتهای اعصاب دیجیتال باید با کشش ملایم آزاد و حداقل چند میلی‌متر پروگزیمال‌تر از انتهای فلپ بافت نرم قطع شوند تا انتهایشان در ناحیه بالشتک‌دار جمع شود نکته سوال.
• نوروما اجتناب‌ناپذیر است ولی باید فقط در نواحی بالشتک‌دار اجازه تشکیل یابد تا کمتر دردناک باشد.

سایر اصول استامپ:

فلپ ولار باید بلند باشد تا سطح و نوک استخوان را بپوشاند و تاندون‌های فلکسور و اکستانسور کشیده، قطع و رها شوند تا پروگزیمال جمع شوند.

نکته بالینی: پیش از بستن زخم، تورنیکه باز و عروق کوته شوند تا خونریزی کنترل گردد.