بیماری با تشخیص استئوسارکوم دیستال فمور پس از جراحی و درمان سیستمیک، دچار عود موضعی شده است. در بررسی ضایعه متاستاتیک ندارد. درمان مناسب کدام است؟
عود موضعی استئوسارکوم پس از درمان اولیه با جراحی و شیمیدرمانی پروگنوز بسیار بدی دارد.
در عود موضعی بدون متاستاز، جراحی رادیکال با مارژین کافی ضروری است.
رزکسیون مجدد ساده یا آمپوتاسیون از فمور مارژین کافی نمیدهد؛ آمپوتاسیون رادیکال از هیپ (hindquarter) تنها گزینه با مارژین کافی و کنترل بیماری است نکته سوال.
جوان ۱۶ ساله به علت برجستگی در میانه ساق به مدت یک سال مراجعه کرده است. در رادیوگرافی دیافیز استخوان تیبیا ضایعه لیتیک داخل کورتکس قدامی به طول چهار سانتیمتر دیده میشود که کورتکس را expand کرده است. در بعضی مناطق کورتکس نوار باریک شده است. در پاتولوژی از نمونه بیوپسی علاوه بر تیغههای استخوان نارس آشیانههای سلولهای اپیتلیالی Epithelial cell nest دیده شده است. محتملترین تشخیص کدام است؟
آدامانتینوما تومور نادر تیبیا (حدود ۸۵٪) است که از آشیانههای سلول اپیتلیال در استرومای فیبروز منشأ میگیرد؛ یافته جزایر سلول اپیتلیال نکته کلیدی تشخیص است.
موقعیت داخل کورتکس قدامی دیافیز تیبیا و ضایعات لوسنت با اسکلروز اطراف کاملا منطبق است.
Osteofibrous dysplasia و Fibrous dysplasia فاقد آشیانههای اپیتلیال هستند.
Non ossifying fibroma ضایعه خوشخیم متافیزی بدون سلول اپیتلیال است.
خانم ۷۲ ساله با درد پشت مراجعه کرده است. علائم عصبی ندارد. ضایعات لیتیک در مهرههای توراسیک مشهود است. پس از بیوپسی و تشخیص multiple myeloma اقدام ارجح کدام است؟
درمان اصلی مولتیپل میلوما شیمیدرمانی سیستمیک است و ضایعات استخوانی علامتدار به رادیوتراپی پاسخ میدهند.
در بیمار بدون نقص عصبی و بدون ناپایداری، جراحی اندیکاسیون ندارد؛ بریس و کموتراپی کافی است.
جراحی (فیکساسیون/سیمان) فقط برای شکستگی پاتولوژیک قریبالوقوع یا واقعی محفوظ است.
کورتاژ کامل و کموتراپی نئوادجوانت جزو پروتکل میلوما نیست.