در کدام تکنیک تزریق اپی دورال استرویید عارضه احتمال سوراخ شدن دورا وجود ندارد؟
تزریق کودال و نبود خطر سوراخشدن دورا
مبنای آناتومیک: در بیماران با سردرد همراه تزریق کودال، علت دقیق مشخص نیست چون سوراخشدن دورا در این سطح نباید رخ دهد، زیرا غلاف دورا در حد وسط ساکروم پایان مییابد و سوزن کودال زیر این سطح وارد میشود.
اهمیت بالینی: چون آستین دورال در میدساکروم خاتمه یافته، تزریق کودال در مقایسه با روشهای اینترلامینار و ترانسفورامینال کمترین خطر پنکچر دورا و تزریق سابآراکنوئید را دارد.
چرا گزینههای دیگر غلطاند: گزینه ب ترانسلامینار و گزینه د اپیدورال اینترلامینار با میزان قابلتوجه سوراخشدن دورا همراهاند و رفرنس بروز پنکچر دورا را در تزریقهای سرویکال و لومبار ۰.۵ تا ۵ درصد ذکر کرده است. گزینه ج ترانسفورامینال نیز با ورود نزدیک به آستین ریشه و فضای دورال خطر پنکچر دارد. پس تنها کودال است که در آن سوراخشدن دورا انتظار نمیرود.
آقای ۴۰ ساله با درد تیرکشنده به اندام تحتانی چپ مراجعه کرده است که از یک ماه قبل شدت یافته است. باتوجه به MRI هرنی دیسک از کدام نوع است؟
مورفولوژی هرنی دیسک و تعریف سکوستراسیون
طیف مورفولوژی: برآمدگی نرمال و پروتروژن جابجایی محدود ماده دیسک با حفظ پیوستگی است، اکستروژن عبور ماده دیسک از آنولوس با حفظ اتصال به دیسک مادر است، و سکوستراسیون یعنی قطعه آزاد دیسک که از دیسک مادر جدا و مهاجرت کرده است.
اهمیت بالینی: قطعه سکوستر آزاد میتواند مهاجرت کند و علائم را در سطحی متفاوت از دیسک منشأ ایجاد کند و شناسایی آن برای محل دقیق دکمپرشن مهم است.
چرا گزینههای دیگر غلطاند: گزینه ب اکستروژن قطعه را که هنوز به دیسک مادر متصل است توصیف میکند نه قطعه جداشده. گزینه ج پروتروژن جابجایی محدود با آنولوس سالم است. گزینه د بالجینگ برآمدگی منتشر و خفیفترین حالت است. با توجه به قطعه آزاد و جداشده در MRI، تشخیص سکوستراسیون است.
حین انجام جراحی Decompression در سطح L4-L5 در بیمار با تنگی کانال نخاعی کدام تکنیک باعث ناپایداری این سگمان میشود؟
ناپایداری ایجادشده با برداشت فاست حین دکمپرشن
قاعده ناپایداری: برداشت کامل یک فاست یا رزکشن بیش از ۵۰ درصد هر دو فاست منجر به ناپایداری میشود؛ برداشتن دوطرفه سطح مفصلی تحتانی L4 معادل از بین بردن مفاصل فاست هر دو طرف در آن سطح است و سگمان را ناپایدار میکند نکته سوال.
اصل حفظ پایداری: در دکمپرشن باید از آنولوتومی دوطرفه و رزکشن کامل فاستها پرهیز شود و حذف بیش از یک فاست کامل معمولا نیازمند فیوژن ابزارگذاریشده است.
چرا گزینههای دیگر غلطاند: گزینه ب برداشتن اسپاینوس پروسس و لیگامان اینترااسپاینوس ساختار حمایتی محوری را کم میکند ولی بهتنهایی فاستها را حذف نمیکند و در حد گزینه الف ناپایدار نیست. گزینه ج همیلامینکتومی یکطرفه فاستها را حفظ میکند و پایدار است. گزینه د فاستکتومی مدیال با حفظ بخش بزرگی از فاست پایداری را حفظ میکند. پس برداشت دوطرفه فاست تحتانی L4 ناپایدارکننده است.
