دست پارالیتیک

سینرژیسم عضلانی و اصول انتقال تاندون

تعریف سینرژیسم: ۱- عضلاتی که در حرکات هماهنگ و تکرارشونده با هم کار میکنند سینرژیست نامیده میشوند. ۲- کمپل دو گروه سینرژیستیک مشخص را معرفی میکند که حرکات روان و بدون نیاز به کنترل ارادی دارند.

دو گروه سینرژیستیک صحیح: ۱- اکستانسورهای مچ به همراه فلکسورهای انگشتان و اداکتورهای دیجیتال یک گروه سینرژیک هستند. ۲- فلکسورهای مچ به همراه اکستانسورهای انگشتان و ابداکتورهای دیجیتال گروه سینرژیک دوم را تشکیل میدهند. ۳- این الگوها مبنای انتخاب عضله دهنده در انتقال تاندون هستند زیرا بازآموزی عضله سینرژیک پس از ترانسفر آسانتر است.

اهمیت بالینی: ۱- در انتخاب موتور برای انتقال تاندون ترجیح با عضله سینرژیک است مانند ترانسفر فلکسور مچ برای بازگردانی اکستنشن انگشتان.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند: ۱- گزینه فلکسور مچ با فلکسور انگشتان و ابداکتور انگشتان ترکیب نادرستی است چون فلکسور مچ با اکستانسور انگشتان سینرژیک است نه فلکسور انگشتان. ۲- گزینه اکستانسور مچ با اکستانسور انگشتان و ابداکتور انگشتان نادرست است چون اکستانسور مچ با فلکسور انگشتان سینرژیک است. ۳- گزینه فلکسور مچ با اکستانسور انگشتان و اداکتور انگشتان نادرست است چون با فلکسور مچ باید ابداکتور دیجیتال همراه باشد نه اداکتور.

انتقال تاندون کامیتز برای بازگردانی اپوزیشن شست

اندیکاسیون کامیتز: ۱- وقتی ابداکتور کوتاه شست به دلیل فلجی نسبی عصب مدین که همراه سندرم تونل کارپ شدید رخ میدهد ضعیف و آتروفیه شده باشد انتقال پالماریس لانگوس برای تقویت اپوزیشن توصیه میشود. ۲- مزیت این عمل نزدیکی آن به عصب مدین است که آزادسازی یا ترمیم عصب میتواند همزمان و بدون جراحی اضافی انجام شود.

تکنیک: ۱- تاندون پالماریس لانگوس همراه با نواری از فاسیای پالمار جدا و طویل میشود تا به تاندون ابداکتور کوتاه شست برسد. ۲- این عمل اپوزیشن حقیقی ایجاد نمیکند بلکه شست را به سمت موقعیت فلکس و ابداکته بالا میآورد. ۳- حضور پالماریس لانگوس باید پیش از عمل تایید شود و این ترانسفر برای فلجی بالای عصب مدین گزینه مناسبی نیست.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند: ۱- اینترنال نورولیز عصب مدین آتروفی تنار و فقدان اپوزیشن را بازنمیگرداند و درمان جداگانهای برای اپوزیشن لازم است. ۲- اپی نوروتومی عصب مدین نیز عملکرد اپوزیشن ازدسترفته را احیا نمیکند. ۳- تنوسینووکتومی فلکسورها التهاب سینوویال را برطرف میکند ولی برای بازگردانی اپوزیشن شست در آتروفی تنار کافی نیست.

انتقال زودهنگام در فلج رادیال حین ترمیم عصب

انتقال زودهنگام به عنوان اسپلینت داخلی: ۱- بورکالتر سه اندیکاسیون برای انتقال تاندون زودهنگام مطرح کرد که یکی جایگزینی موقت در حین رشد مجدد عصب و پرهیز از اسپلینت خارجی است. ۲- انتقال پروناتور ترس برای برقراری اکستانسیون مچ هیچ ناتوانی ایجاد نمی‌کند و واحد منتقل شده همچنان به عنوان پروناتور ساعد عمل می‌کند، پس انتخاب درست حین همان جراحی همین انتقال است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند: ۱- انتقال پالماریس لونگوس به اکستانسور پولیسیس لونگوس برای اکستانسیون و ابداکشن شست است و موتور سینرژیک اولیه برای اسپلینت داخلی مچ محسوب نمی‌شود و معمولا در مجموعه کامل انتقال‌ها به کار می‌رود نه به تنهایی حین ترمیم. ۲- فلکسور کارپی رادیالیس به مقصد اکستانسور دیجیتوروم کامونیس برای اکستانسیون انگشتان می‌رود و به اکستانسور کارپی رادیالیس بریویس انتقال نمی‌یابد. ۳- فلکسور کارپی اولناریس عضله اصلی فلکسور و تنها اولنار دویاتور باقیمانده مچ است و قربانی کردن آن قدرت گرفتن را کاهش می‌دهد پس موتور توصیه‌شده نیست.