همه موارد زیر در افزایش عود بعد از جراحی بیماری دوپویترن مؤثر است بجز؟
عوامل افزایشدهنده عود در دوپویترن
عوامل خطر عود: کمبل عوامل دیاتز را تعیینکننده عود و گسترش بیماری میداند: درگیری دوطرفه، سابقه خانوادگی، شروع زودرس، و رسوبات اکتوپیک مانند درگیری فاشیای پلانتار (بیماری لدرهوز) و ناکلپد. مصرف سیگار و الکل نیز شدت و سرعت پیشرفت و میزان عود را بالا میبرد و ترکیب این دو خطر بالایی ایجاد میکند. جنس مذکر عامل افزایش عود نیست؛ گرچه خود بیماری ۶ تا ۱۰ برابر در مردان شایعتر است، اما نتایج بلندمدت جراحی و واکنش فلر پس از عمل در زنان بدتر و دو برابر محتملتر است.
چرا گزینههای دیگر غلطاند: الف غلط است چون درگیری دوطرفه از عوامل دیاتز و افزایش عود است. ب غلط است چون سیگار و دخانیات شدت و عود بیماری را بالا میبرند. ج غلط است چون درگیری فاشیای پلانتار نشانه دیاتز و همراه با عود و پیشرفت سریعتر است.
آقای ۴۰ ساله الکلی با تظاهرات دوپویترن کانتراکچر دست چپ که قبلا تحت درمان جراحی ضایعه قرار گرفته، با عود مراجعه کرده است. کدام درمان زیر برای بیمار مناسبتر است؟
فاشیکتومی همراه با گرافت پوستی در پروگنوز ضعیف
اندیکاسیون گرافت پوستی: کمبل تصریح میکند فاشیکتومی همراه با گرافت پوستی برای افراد جوان با پروگنوز ضعیف به دلایلی مانند الکلیسم، صرع، وجود بیماری در نقاط دیگر بدن و عود ضایعه پس از اکسیژن اندیکاسیون دارد. این بیمار ۴۰ ساله الکلی با عود پس از جراحی، مصداق دقیق این شرایط است و در نواحی پالم درمانشده با این روش عودی گزارش نشده است.
چرا گزینههای دیگر غلطاند: الف غلط است چون فاشیکتومی اسکوگ فقط فیبرهای پرهتندینوس طولی را برمیدارد و راهحل پروگنوز ضعیف و عود نیست. ب غلط است چون پارشیل فاشیکتومی با میزان عود حدود ۵۰ درصد در این بیمار پرخطر کافی نیست. د غلط است چون آمپوتاسیون فقط برای کنتراکچر شدید و غیرقابلاصلاح PIP بهویژه انگشت کوچک به ندرت اندیکاسیون دارد.
آقای ۶۵ سالهای با بیماری دوپویترن با کنتراکچر پوستی شدید در کف دست و انگشت حلقه به درمانگاه مراجعه کرده است. برای جراحی فاشیکتومی، کدام برش مناسبتر است؟
انتخاب برش در کنتراکچر شدید پوستی
برش طولی با Z پلاستی: فصل تصریح میکند وقتی سفتی پوست کف دست باز شدن انگشت را محدود میکند یا کنتراکچر قابلتوجه PIP وجود دارد، یک برش طولی میانی که به Z پلاستیهای مناسب تبدیل میشود اندیکاسیون دارد؛ این بیمار با کنتراکچر شدید پوستی دقیقا همین وضعیت را دارد، پس برش طولی به همراه Z plasty مناسبتر است.
چرا گزینههای دیگر غلطاند: برش زیکزاگ یا برونر زمانی استفاده میشود که کنتراکچر مفصلی یا پوستی مشکل عمدهای نباشد، که برخلاف این بیمار با کنتراکچر شدید پوستی است (برونر و زیکزاگ از نظر مفهومی یکساناند). برش عرضی برای مواردی است که بافت بیمار بهسادگی از دستههای نوروواسکولار جدا میشود و درگیری PIP جزئی است، نه کنتراکچر شدید پوستی.
