آسیب‌های ورزشی مچ پا

ضایعه استئوکندرال مدیال دوم تالوس در کودک

اصل درمان:

ضایعه استئوکندرال مدیال دوم تالوس و ضایعات کودکان معمولا ابتدا با بی‌حرکتی گچی یا بریس از نوع patellar tendon bearing درمان می‌شوند. طبق رفرنس اگر پس از حدود ۴ تا ۶ ماه ضایعه التیام نیافت یا پیشرفت کرد، اکسیزیون و کورتاژ جراحی انجام می‌شود؛ در این بیمار چون درمان محافظه‌کارانه ناموفق بوده، گام جراحی منطقی همان دبریدمان و کورتاژ آرتروسکوپیک است که با ج تطابق دارد.

رد گزینه‌های دیگر:

گزینه ب یعنی ادامه بریس وقتی علائم با درمان محافظه‌کارانه پاسخ نداده‌اند منطقی نیست و فقط زمان را تلف می‌کند. موزائیک پلاستی روش بازسازی برای ضایعات بزرگ‌تر از ۵ میلی‌متر یا شکست روش‌های ساده‌تر است و خط اول جراحی در این سن و این مرحله محسوب نمی‌شود. تزریق کورتون داخل مفصلی نقش درمانی در ضایعه استئوکندرال جداشده ندارد و در رفرنس به‌عنوان درمان مطرح نشده است.

نکته بالینی:

در ضایعات مدیال و کودکان، دریلینگ آرتروسکوپیک پرکوتانئوس نیز جایگزین خوبی است که نیاز به استئوتومی مالئول مدیال و بی‌حرکتی پس از عمل ندارد و در فایزهای باز موثر است.

نکته کلیدی: ستاره طبق رفرنس از تزریق کورتون به آرتروسکوپی و کورتاژ منتقل شد، چون رفرنس پس از شکست درمان محافظه‌کارانه اکسیزیون و کورتاژ جراحی را توصیه می‌کند نه کورتون.

اجزای درمان فانکشنال آسیب لیگامان لترال

اصل درمان:

طبق رفرنس درمان فانکشنال آسیب لیگامانی لترال شامل RICE، بریس نیمه‌سفت، تحمل وزن زودرس، تمرینات دامنه حرکتی زودرس و بازآموزی نوروماسکولار است و موبیلیزاسیون زودرس بر بی‌حرکتی برتری دارد؛ پس عدم تحمل وزن سه‌هفته‌ای با اصل این درمان در تضاد است و استثنا گزینه ب است.

رد گزینه‌های دیگر:

ارتز نیمه‌سفت جزو درمان فانکشنال است و حتی موثرتر از تیپینگ در محافظت اولیه و جلوگیری از آسیب مجدد است. بازآموزی نوروماسکولار و پروپریوسپتیو بخش کلیدی درمان است. تمرین دامنه حرکتی زودرس نیز توصیه می‌شود.

نکته بالینی:

بی‌حرکتی هرچند درد و تورم را سریع کم می‌کند، اما بی‌وزنی طولانی به آتروفی عضلانی و کاهش پروپریوسپشن می‌انجامد؛ به همین دلیل تحمل وزن زودرس و موبیلیزاسیون رکن درمان فانکشنال است.

تفاوت ترمیم آناتومیک با بازسازی‌های تاندونی لترال

اصل تمایز:

روش‌های Watson-Jones و Evans و Elmslie همگی از تاندون پرونئوس برویس برای بازسازی لیگامان‌های تالوفیبولار قدامی و کلکانئوفیبولار استفاده می‌کنند، اما ترمیم Broström یک ترمیم آناتومیک مستقیم لیگامان‌های آتنوئه و کپسول است و تاندون پرونئوس برویس را قربانی نمی‌کند؛ پس استثنا Broström است که با ج تطابق دارد.

رد گزینه‌های دیگر:

Evans عمدتا کلکانئوفیبولار را با پرونئوس برویس بازمی‌سازد. Watson-Jones کلکانئوفیبولار و تالوفیبولار قدامی را با پرونئوس برویس بازمی‌سازد. Elmslie و فرم اصلاح‌شده آن Chrisman-Snook نیز با نیمی از پرونئوس برویس انجام می‌شوند؛ هر سه تاندون را به‌کار می‌گیرند.

نکته بالینی:

مزیت ترمیم آناتومیک Broström این است که نقص پایه را اصلاح می‌کند و چون بخشی یا تمام تاندون قربانی نمی‌شود موربیدیتی کمتری دارد؛ به همین دلیل روش انتخابی ناپایداری مزمن لترال است.