جهت ایجاد کال استخوانی، ساختار نیل اینترامدولاری باید از نظر strength و stiffness به ترتیب از راست به چپ چگونه باشد؟
تعادل استرنث بالا و استیفنس پایین نیل برای تشکیل کال
پاسخ و استدلال:
برای تشکیل کال استخوانی (ترمیم ثانویه) به محیط ثبات نسبی و حرکت کنترل شده در محل شکستگی نیاز است؛ بنابراین نیل باید سفتی (stiffness) کمتری داشته باشد تا حرکت لازم برای تحریک تشکیل کال فراهم شود.
در عین حال نیل باید استحکام (strength/durability) کافی داشته باشد تا تا زمان جوش خوردن دچار شکست خستگی نشود. در مطالعه ترمیم فمور با راد های ۱۲ درصد سفتی، کال فراوان تری نسبت به راد های سفت تر تشکیل شد. پس ترکیب مطلوب استحکام زیاد و سفتی کم است.
چرا گزینه های دیگر غلط اند:
سفتی زیاد (گزینه الف) حرکت بین قطعه ای را محدود کرده و تشکیل کال را مهار می کند.
استحکام کم (گزینه های ج و د) خطر شکست خستگی ایمپلنت پیش از جوش خوردن را بالا می برد.
ترکیب کم-زیاد و کم-کم با اصل ثبات نسبی همراه با دوام کافی ناسازگار است.
منبع: Rockwood Adults Ch12 - Principles and Biomechanics of Internal Fixation - General Biomechanical Principles (mechanobiology / implant stiffness)
تعبیه Axillary screw در کدام یک از انواع Plating کاربرد دارد؟
پیچ آگزیلاری و پلیت باترس
پاسخ و استدلال:
در تکنیک Buttress plating یک پلیت آندرکانتور روی راس یک شکستگی پارشیل آرتیکولار عمودی (تیپ B) قرار می گیرد و فقط در لبه های پروگزیمال و دیستال با استخوان تماس دارد.
به اصطلاح Axillary screw در قطعه پایدار و درست مجاور راس شکستگی، جایی که پلیت با استخوان تماس ندارد، گذاشته می شود. سفت کردن این پیچ، پلیت آندرکانتور را به سمت استخوان فشار داده و کمپرشن ایجاد می کند و مانع ترانسلیشن طولی می شود (خاصیت آنتی گلاید).
چرا گزینه های دیگر غلط اند:
در نوترالیزیشن پلیتینگ نقش پلیت خنثی کردن نیروهای پیچشی و خمشی پس از فیکساسیون با لگ اسکرو است و مفهوم پیچ آگزیلاری در آن مطرح نیست.
در کمپرشن پلیتینگ کمپرشن از طریق گذاشتن اکسنتریک پیچ در سوراخ پلیت ایجاد می شود نه با پیچ آگزیلاری.
در بریج پلیتینگ ناحیه خردشده صرفا پل زده می شود و کمپرشن بین قطعات هدف نیست.
منبع: Rockwood Adults Ch12 - Principles and Biomechanics of Internal Fixation - Buttress and Antiglide Plating
در ثابت کردن یک شکستگی عرضی تنه ران با استفاده از پلاک DCP کارگذاری شده در سمت لترال استخوان از چه مکانیسم پلاک استفاده شده است؟
پلیت گذاری لترال شکستگی عرضی فمور و باند کششی
پاسخ و استدلال:
فمور به صورت اکسنتریک بارگذاری می شود و سطح لترال آن سطح تحت کشش است. قرار دادن پلیت روی سطح لترال (تنسایل) یک شکستگی عرضی فمور باعث می شود ایمپلنت تحت نیروهای کششی قرار گیرد که به طور تئوریک به کمپرشن در محل شکستگی تبدیل می شوند.
رفرنس صراحتا پلیت گذاری لترال شفت فمور را مثالی از باند کششی در شکستگی هایی که در اثر کشش (عرضی) ایجاد شده اند می داند، مشروط بر اینکه کورتکس مدیال (مقابل پلیت) تماس و حمایت کافی داشته باشد.
چرا گزینه های دیگر غلط اند:
باترس برای شکستگی های پارشیل آرتیکولار عمودی با پلیت آندرکانتور به کار می رود نه شکستگی عرضی دیافیز.
بریج برای شکستگی های خردشده با ایجاد ثبات نسبی است نه شکستگی ساده عرضی.
نوترالیزیشن نیازمند فیکساسیون اولیه با لگ اسکرو در شکستگی ساده مایل است و نقش پلیت خنثی کردن نیروهای پیچشی و خمشی است.
منبع: Rockwood Adults Ch12 - Principles and Biomechanics of Internal Fixation - Tension Band Constructs