فناوری‌های بیولوژیک در ترمیم استخوان

حفظ فاصله از سطح مفصلی هنگام برداشت گرافت از دیستال رادیوس

پاسخ و استدلال:

• در برداشت اتوگرافت کنسلوس از متافیز دیستال رادیوس برای جلوگیری از آسیب به سطح مفصلی و ضعیف‌شدن استخوان ساب‌کندرال، باید فاصله ایمنی کافی از سطح مفصلی حفظ شود و پاسخ منبع آزمون چهار سانتی‌متر است.
• این پاسخ بر مبنای کلید چاپ‌شده منبع اکسیر و اصول استاندارد برداشت گرافت تعیین شده است؛ در ویرایش فعلی رفرنس به این عدد دقیق اشاره نشده است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند:

• یک سانتی‌متر فاصله بسیار کم است و خطر نفوذ به مفصل و آسیب ساب‌کندرال را بالا می‌برد.
• دو سانتی‌متر همچنان کمتر از حد ایمن لازم است.
• سه سانتی‌متر نیز کمتر از حد توصیه‌شده در پاسخ آزمون است.

بر اساس منبع رفرنس این مورد به‌صراحت پوشش داده نشده و کلید بر مبنای اصول استاندارد ارتوپدی تعیین شده است.

منبع: Rockwood Adults Ch3 - Biologic and Biophysical Technologies - Autograft

انتخاب گرافت غیرساختاری در نان‌یونیون

پاسخ و استدلال:

• اتوگرافت همچنان استاندارد طلایی است که سایر گرافت‌ها با آن مقایسه می‌شوند، زیرا هم‌زمان هر سه خاصیت استئواینداکشن، استئوکانداکشن و استئوژنز را دارد و خطر انتقال بیماری یا ناسازگاری بافتی ندارد.
• وقتی هدف پر کردن یک حفره و ترمیم بیولوژیک نان‌یونیون است و نیاز به استحکام ساختاری نداریم، شایع‌ترین و ایده‌آل‌ترین فرم، اتوگرافت کنسلوس است که به‌دلیل سطح تماس وسیع و تعداد بالای سلول‌های پرتوان، به‌سرعت در محل گرافت ادغام (incorporate) می‌شود.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند:

• گرافت کورتیکال اتولوگ ساختاری است و ادغام آن کندتر است؛ برای نقش غیرساختاری انتخاب اول نیست.
• گرافت کورتیکال آلوژنیک فاقد خواص استئوژنیک و استئواینداکتیو است و صرفا استئوکانداکتیو است.
• گرافت کنسلوس آلوژنیک نیز فاقد خاصیت استئوژنز است و توان ترمیمی آن در حد اتوگرافت کنسلوس نیست.

منبع: Rockwood Adults Ch3 - Biologic and Biophysical Technologies - Autograft

خاصیت غالب گرافت مغز استخوان. پاسخ استئوژنیزیس است. مغز استخوان حاوی سلول‌های بنیادی مزانشیمال و پروژنیتور زنده است و متن آن را یک جمعیت سلولی استئوژنیک توصیف میکند که میتواند استخوان جدید بسازد. طبق تعریف متن استئوژنیزیس یعنی توانایی یک ماده در ساخت مستقیم استخوان جدید که نیازمند سلول‌های پلوری‌پوتنت است و مغز استخوان دقیقا همین سلول‌ها را تامین میکند و ترکیب الوگرافت با اسپیره مغز استخوان از طریق مکانیسم استئوژنیک عمل میکند. مغز استخوان به تنهایی اسکافولد ساختاری قابل توجهی ندارد پس استئوکانداکشن آن قوی نیست و خاصیت مکانیکال هم ندارد و استئواینداکشن بیشتر به فاکتورهای رشد نسبت داده میشود پس خاصیتی که در مغز استخوان بیش از بقیه برجسته است استئوژنیزیس است.

متن مرجع: «Osteogenesis is the most direct mechanism for the stimulation of new bone. It is the ability of a material to form new bone, without the requirement of outside cells. It requires pluripotent cells, a viable scaffold, and all the needed growth factors. Autograft is the best source for a single material with this property. Combining materials, where one provides a scaffold and the other cells and growth factors, such as combining allograft with bone marrow aspirate, is another way to produce a material through an osteogenic mechanism.»

منبع: Rockwood Adult Ch3 - Biologic Technologies