آقای ۲۳ ساله به دنبال تصادف با شکایت درد و دفورمیتی شانه راست مراجعه کرده است. در رادیوگرافی قفسه سینه، دیستال کلاویکل سمت راست به طور واضح بالاتر از آکرومیون قرار گرفته است. فاصله کوراکوکلاویکولار در دو طرف قرینه میباشد. شکستگی واضحی در شانه دیده نمیشود. اقدام مناسب بعدی کدام مورد است؟
ارزیابی تصویری آسیب AC با یافتههای ناهماهنگ
یافته ناهماهنگ:
بالاتربودن دیستال کلاویکل از آکرومیون در کنار قرینهبودن فاصله کوراکوکلاویکولار، یافتهای ناهماهنگ است که پیش از تصمیم درمانی باید با تصویربرداری اختصاصی روشن شود نکته سوال.
اصل تصویربرداری:
باید رادیوگرافی اختصاصی «مفصل AC» (نه نمای عمومی شانه) و در صورت لزوم دوطرفه درخواست شود تا گرید بهدرستی تعیین گردد.
ترخیص با اسلینگ یا اقدام جراحی پیش از تشخیص دقیق نابجاست.
نکته بالینی:
نمای weighted-stress حساسیت تشخیص یا گرید را تغییر نمیدهد؛ نمای اختصاصی صحیح مهمتر است.
بیمار آقای ۲۱ ساله یک هفته قبل به دنبال ترومای مستقیم به chest wall دچار دررفتگی خلفی استرنوکلاویکولار شده است. بیمار علائمی از تنگی نفس و دیسفاژی ندارد. اقدام مناسب بعدی کدام است؟
مدیریت دررفتگی خلفی بدونعلامت SC
اقدام:
در دررفتگی خلفی SC بدون علائم فشاری مدیاستن (بدون تنگی نفس یا دیسفاژی)، مدیریت غیرجراحی با پایش تصویری (CT) انتخاب مناسبی است نکته سوال.
نکات:
جااندازی بسته موفق عمدتا ظرف ۴۸ ساعت گزارش شده است؛ این بیمار فراتر از آن و بیعلامت است.
ارزیابی عروقی و توجه به عوارض تأخیری (ترومبوز) ضروری است.
هشدار:
بروز هر علامت فشاری (تنفسی، بلع یا عروقی) نیازمند اقدام فوری است.
جوان ۳۰ ساله متعاقب تروما دچار دررفتگی تایپ ۳ مفصل آکرومیوکلاویکولار شده. فاصله کوراکوکلاویکولار طبیعی است. اگر تصمیم به عمل جراحی بگیریم بهترین روش جراحی برای این بیمار کدام است؟
انتخاب روش جراحی حاد مفصل AC
اصل:
اگر برای آسیب حاد AC تصمیم به جراحی گرفته شود، روش ارجح جااندازی باز و فیکساسیون با هوکپلیت است نکته سوال.
چرا نه بقیه:
پیچ Bosworth و فیکساسیون کوراکوکلاویکولار با اندوباتون عوارض و شکست سختافزار بیشتری دارند.
بازسازی آناتومیک تاندونی (ACCR) عمدتا برای موارد مزمن کاربرد دارد، نه فیکساسیون حاد.
نکته بالینی:
هوکپلیت با هوککردن زیر آکرومیون مفصل را در وضعیت ریداکشن نگه میدارد و معمولا نیازمند برداشتن ثانویه است.
