در اپروچ قدامی شکستگی خرد شده بازو که با روش کم تهاجمی تحت فیکساسیون (MIPO) قرار میگیرد، صدمه به کدام عصب بیشتر دیده میشود؟
خطر عصب رادیال در MIPO هومروس
آناتومی خطر:
در فیکساسیون MIPO شکستگی شفت هومروس، عصب رادیال بیشترین خطر آسیب را دارد، چون از خلف به قدام هومروس عبور میکند و در دیستال بازو سپتوم اینترماسکولار لترال را سوراخ کرده به سطح قدامیلترال میآید نکته سوال.
در حین پاس دادن پلاک در زیر عضله، عصب رادیال در معرض آسیب مستقیم یا کشش قرار میگیرد.
تکنیک حفاظت:
باید لایه نازکی از عضله زیر پلاک باقی بماند تا تماس مستقیم عصب با پلاک رخ ندهد و در موارد لازم اپروچ باز برای شناسایی عصب انجام شود.
چرا گزینههای دیگر غلطاند:
عصب موسکولوکوتانئوس در پنجره دیستال قدامی در صورت برش کوچک در خطر است اما در مسیر پاس پلاک شفت، رادیال بیشتر آسیب میبیند.
عصب مدیان و اولنار در مسیر پلاک قدامی شفت هومروس قرار ندارند.
در درمان شکستگی مید شفت بازو با پلاک به روش MIPO از روش قدامی، کدام عضله و در کدام قسمت اسپلیت میشود؟
اپروچ قدامی و MIPO در شکستگی شفت هومروس
آناتومی اپروچ:
در اپروچ قدامی به دیافیز هومروس، بایسپس به مدیال جابجا و عضله براکیالیس که سطح قدامی هومروس را میپوشاند آشکار میشود.
در پنجره دیستال روش MIPO قدامی، عضله براکیالیس اسپلیت میشود؛ نیمه لترال براکیالیس از عصب رادیال و نیمه مدیال آن همراه عصب موسکولوکوتانئوس محافظت میکند نکته سوال.
اهمیت بالینی:
اسپلیت براکیالیس به حفظ عصبدهی دوگانه این عضله کمک میکند.
چرا گزینههای دیگر غلطاند:
بایسپس عضلهای است که رتراکت میشود نه اسپلیت.
اسپلیت براکیالیس در پنجره دیستال انجام میشود نه پروگزیمال.
مرد ۲۲ سالهای به دنبال ترومای مستقیم بازو دچار شکستگی تنه هومروس شده است. در معاینات اولیه عملکرد مچ دست و انگشتان نرمال بوده و دست داده میشود. در معاینات مجدد توانایی دورسیفلکشن مچ و تعبیه گچ hanging برقرار شده است. اقدام مناسب بعدی کدام است؟
فلج ثانویه عصب رادیال پس از درمان بسته
تعریف:
فلج عصب رادیال که پس از جااندازی یا گذاشتن گچ ایجاد شود فلج ثانویه است و در اکثر موارد نوراپراکسی است که بدون جراحی بهبود مییابد.
اصل درمانی:
رویکرد ارجح در فلج ثانویه، درمان انتظاری با آتل و پیگیری بهبود عصب است و اکسپلوراسیون فوری لازم نیست؛ انتظار ۳ تا ۶ ماه استاندارد است نکته سوال.
اگر تا ۴ تا ۶ ماه بهبودی نباشد، اکسپلوراسیون و در صورت لزوم ترمیم یا ترانسفر تاندون مطرح میشود.
اندیکاسیونهای اکسپلوراسیون زودرس:
فلج همراه شکستگی باز، خطای تکنیکی آشکار، یا الگوهای خاص با خطر گیرافتادن عصب.
چرا گزینههای دیگر غلطاند:
ORIF و اکسپلوراسیون فوری در فلج ثانویه بدون اندیکاسیون خاص، تهاجمی است.
جااندازی مجدد یا نیلینگ بسته اقدام مناسب برای فلج ثانویه نیست.
