کدام مورد، از اهداف ذکر شده برای افزودن اپینفرین به بیحسکنندههای موضعی برای بلوکهای عصبی ناحیهای نیست؟
اهداف افزودن اپینفرین به بیحسکننده موضعی. طبق متن اپینفرین با وازوکنستریکشن موضعی چند کار میکند: غلظت بیحسکننده را در محل افزایش میدهد، شروع بلاک را تسریع میکند، مدت بلاک را طولانی میکند و به عنوان مارکر داخلعروقی با ایجاد تاکیکاردی برای هشدار LAST عمل میکند. بنابراین کاهش غلظت جزو اهداف نیست چون دقیقا برعکس، اپینفرین غلظت موضعی را بالا میبرد. پس گزینهای که جزو اهداف نیست همان کاهش غلظت است. سه گزینه دیگر همگی در متن به عنوان هدف ذکر شدهاند.
متن مرجع: «Epinephrine added to local anesthetic serves two purposes. By causing local vasoconstriction added epinephrine will increase the concentration of local anesthetic locally and speed up the onset of a regional nerve block and prolong the duration of a nerve block by the same mechanism. It can also act as an intravascular marker and herald potential local anesthetic systemic toxicity (LAST) by causing a tachycardia at the time of local anesthetic injection.»
چه مدت بعد از انجام بی حسی (Bier block) میتوان تورنیکه را باز کرد؟
زمان باز کردن تورنیکه بعد از Bier block. متن میگوید بعد از حداقل ۳۰ دقیقه میتوان کاف را با تکنیک deflation/re-inflation باز کرد که شامل سه سیکل بازکردن کاف برای ۵ ثانیه و باد کردن مجدد برای ۱ دقیقه است تا خطر رسیدن بولوس لیدوکائین به گردش مرکزی کم شود. پس پاسخ ۳۰ دقیقه است. زمانهای ۱۰ و ۶۰ و ۹۰ دقیقه در متن ذکر نشدهاند.
متن مرجع: «After a minimum of 30 minutes, the cuff can be deflated using the “deflation/re-inflation” technique which involves three cycles of cuff deflation for 5 seconds followed by reinflation for 1 minute to try to reduce the risk of a bolus of lidocaine reaching central circulation.»
خانم ۷۲ ساله با نارسایی کلیه و بیماری قلبی جهت کاهش شکستگی دیستال رادیوس در اورژانس کاندید بلاک با بیحسی موضعی است و تیم میخواهد ریسک سمیت سیستمیک را کمینه کند. در میان داروهای آمیداموضعی رایج، کدام عامل ذاتا پروفایل ایمنی پایینتری دارد و باید با احتیاط بیشتری بهکار رود؟
پروفایل ایمنی بیحسکنندههای موضعی
تعریف:
بیحسکنندههای موضعی مورد استفاده عمدتا آمیداموضعیاند و بر اساس مدت اثر به کوتاهاثر و طولانیاثر تقسیم میشوند.
انواع و مدت اثر:
کوتاهاثرها لیدوکائین و مپیواکائین تا حدود ۴ ساعت بیحسی میدهند.
طولانیاثرها بوپیواکائین و روپیواکائین بهصورت بلاک عصب محیطی تا حدود ۱۸ ساعت بیدردی فراهم میکنند.
ایمنی و سمیت:
هر دارو حداکثر دوز ایمن دارد، ولی حتی زیر دوز ایمن هم اگر حجم بالایی وارد گردش سیستمیک شود سمیت رخ میدهد.
بوپیواکائین در مقایسه با سایر عوامل پروفایل ایمنی پایینتری دارد و کاردیوتوکسیکتر است نکته سوال.
نکته بالینی: در بیمار پرخطر سمیت سیستمیک با عامل کاردیوتوکسیکتر مثل بوپیواکائین، دوز و حجم تزریقی را محافظهکارانه انتخاب کنید و امولسیون لیپید را در دسترس داشته باشید.
