سه نمونه سوال این فصل با پاسخ تشریحی کامل. گزینه را انتخاب کنید تا پاسخ و درسنامه باز شود.
۳۰سوال در بانک این فصل
۱سوال بورد و ارتقای سالهای قبل
آزمونهای واقعی این فصل: ارتقا ۱۴۰۳
نمونه سوالها
نمونه سوال ۱ از ۳
ارتقا ۱۴۰۳
در بچه ۹ ساله مبتلا به شکستگی T دیستال هومروس با جابجایی کم، درمان ترجیحی کدام است؟
درمان شکستگی T-کندیلار با جابجایی حداقلی
انتخاب درمان بر اساس جابجایی:
پاسخ صحیح جااندازی بسته و گچگیری است. شکستگی T-کندیلار تایپ I که واقعا غیرجابجا یا کمجابجا و پایدار باشد، با گچ بالای آرنج و پیگیری رادیوگرافیک هفتگی درمان میشود و نیازی به فیکساسیون ندارد نکته سوال.
تایپبندی و آستانه تصمیم:
تایپ I جابجایی حداقلی دارد و در کودک پریوست اغلب سالم پایداری ذاتی فراهم میکند.
جابجایی سطح مفصلی بیش از ۲ میلیمتر یا خردشدگی، اندیکاسیون ریداکشن باز و فیکساسیون داخلی است (۱۰۰٪ امتحانی).
نکته بالینی:
جااندازی بسته همراه با بیحرکتی بدون فیکساسیون در شکستگی ناپایدار توصیه نمیشود؛ بنابراین در شکستگی پایدار و کمجابجا فیکساسیون با پین یا پیچ لازم نیست و جااندازی باز برای شکستگیهای جابجاشده یا خردشده محفوظ میماند.
نوجوانی پس از آسیب آرنج مراجعه کرده و در نمای لترال، قطعات کندیلار در قدام شفت هومروس قرار دارند. محتملترین مکانیزم این آسیب کدام است؟
مکانیزم و الگوهای جابجایی شکستگی T-کندیلار
تعریف و مکانیزم پایه:
خط شکستگی معمولا از شیار مرکزی تروکلئا آغاز میشود و پروگزیمال به سمت حفرههای اولکرانون و کرونوئید پیش میرود و دو ستون مدیال و لترال دیستال هومروس را از هم جدا میکند. نیروی اصلی یک بارگذاری محوری است که در آن لبه تیز ناچ سمیلونار مانند گوه عمل کرده تروکلئا را میشکافد.
الگوی فلکشن در برابر اکستنشن:
در الگوی فلکشن که در کودک شایعتر است، ضربه مستقیم به خلف آرنج خمشده وارد میشود و قطعات کندیلار در قدام شفت قرار میگیرند نکته سوال.
در الگوی اکستنشن سقوط روی دست باز با آرنج نیمهاکستند رخ میدهد و قطعات کندیلار در خلف شفت قرار میگیرند.
نقش عضلات:
اتصال عضلات فلکسور و اکستانسور ساعد به اپیکندیلها قطعات را در پلن کرونال از هم دور و در پلن ساژیتال به جلو میچرخاند که هنگام پلنبندی ریداکشن باید لحاظ شود.
در نوجوانی با تورم وسیع و آرنج اکستند، افتراق شکستگی T-کندیلار از جداشدگی کامل فیز دیستال هومروس یا شکستگی کندیل لترال منفرد بیش از همه با کدام یافته انجام میشود؟
افتراق رادیوگرافیک شکستگی T-کندیلار
اهمیت تشخیص:
این شکستگی بیش از همه با شکستگی سوپراکوندیلار نوع اکستنشن اشتباه میشود، زیرا تورم وسیع و وضعیت اکستند آرنج تقریبا یکسان است؛ رادیوگرافی ساده سنگبنای تشخیص است.
کلید افتراق:
وجود خط شکستگی عمودی که تا apex تروکلئا امتداد مییابد مشخصه شکستگی T-کندیلار است و آن را از کندیل لترال یا مدیال منفرد و جداشدگی کامل فیز جدا میکند نکته سوال.
قطعه Thurstan Holland در متافیز بیشتر به نفع شکستگی کندیلار منفرد یا جداشدگی فیز است نه T-کندیلار.
نکته در سن پایین:
در کودک کوچک سطح مفصلی غضروفی است و در رادیوگرافی ساده دیده نمیشود؛ گاهی تا پس از ریداکشن نسبی، خطوط عمودی تروکلئا آشکار نمیشوند.
