درمان مناسب نان یونیون کوندیل لترال بازو در نوجوان ۱۲ ساله بدون علائم بالینی (درد و ناپایداری) که بیمار فقط از دفورمیته آرنج ناراضی میباشد کدام است؟
درمان نانیونیون با شکایت زیبایی صرف
اصل درمان در شکایت زیبایی:
در بیمار با نانیونیون که نگرانی زیبایی بهدلیل بدهمترازی دارد ولی شکایت عملکردی ندارد، درمان مشابه کوبیتوس واروس پس از شکستگی سوپراکوندیلار است و استئوتومی اصلاحی انجام میشود نکته سوال.
در صورت امکان فیکساسیون داخلی محکم برای شروع حرکت زودرس بهکار میرود.
چرا دکامپرشن اولنار اینجا لازم نیست:
ترنسپوزیشن یا دکامپرشن عصب اولنار عمدتا وقتی اندیکاسیون دارد که فلج دیررس عصب اولنار علامتدار وجود داشته باشد.
در این بیمار بدون علائم عصبی، تمرکز بر اصلاح دفورمیته است.
مقایسه سناریوها:
بیمار با نانیونیون و فلج دیررس علامتدار با ترنسپوزیشن قدامی، معمولا همراه استئوتومی اصلاحی برای رفع کشش عصب درمان میشود.
کودکی با سابقه ترومای دو ماه قبل به آرنج ویزیت میشود. درد کمی در محل وجود دارد و دامنه حرکت روزبروز به طرف بهبودی است. رادیوگرافی اول دو هفته بعد از تروما و دومی دو ماه بعد از تروما را نشان میدهد. درمان مناسب کدام است؟
مدیریت تاخیر جوشخوردگی با سیر بهبودی
معیار ادامه درمان غیرجراحی:
بر پایه متن فصل، اگر فرگمنت پایدار باشد، آرنج بدون حساسیت، دامنه حرکت بهتدریج رو به افزایش و وضعیت فرگمنت در رادیوگرافی بدون تغییر بماند، شکستگی معمولا با ادامه مراقبت غیرجراحی جوش میخورد نکته سوال.
بیشتر شکستگیهای حداقلجابجا با بیحرکتسازی طولانیتر در نهایت جوش میخورند.
نقش رادیوگرافی پیگیری:
مقایسه دو رادیوگرافی برای تشخیص ثبات یا جابجایی فرگمنت حیاتی است.
اگر وضعیت فرگمنت تغییر کرده یا جابجا شده باشد، اندیکاسیون درمان جراحی مطرح میشود.
نکته دیررس:
جااندازی باز دیررس بیش از سه هفته خطر استئونکروز و افت حرکت دارد؛ پس در تابلوی پایدار و رو به بهبود، گزینه تهاجمی ارجح نیست.
