پسر بچه ۱۱ ساله در حین مسابقه کشتی دچار دررفتگی قدامی شانه راست میگردد. پس از جا اندازی بسته و انجام بررسیهای تشخیصی large bony bankart lesion در MRI شانه راست دارد. بهترین اقدام درمانی کدام است؟
تصمیم در ضایعه استخوانی Bankart بزرگ
اصل تصمیم:
در دررفتگی قدامی شانه، اندازه قطعه استخوانی گلنوئید تصمیم را تعیین میکند؛ در ضایعه استخوانی Bankart بزرگ، ترمیم بافت نرم بهتنهایی ناکافی است و بازسازی استخوانی با جااندازی باز و فیکساسیون داخلی قطعه یا بازسازی Latarjet انجام میشود نکته سوال.
مبنا:
ضایعه off-track با درگیری قابلتوجه استخوان گلنوئید نیازمند بازسازی استخوانی است، چون پروسیجر بافت نرم پاتوآناتومی زیربنایی را اصلاح نمیکند و مستعد شکست است.
انتخاب بین جااندازی باز و فیکساسیون داخلی در برابر Latarjet به یکپارچگی قطعه استخوانی بستگی دارد؛ Latarjet در نقص استخوانی قابلتوجه یا شکست ترمیم قبلی مطرح است.
چرا گزینههای دیگر غلطاند:
بیحرکتی با Sling برای ضایعه استخوانی بزرگ با ریسک بالای ناپایداری راجعه کافی نیست.
ترمیم آرتروسکوپیک Bankart برای قطعه marginal کوچک است نه ضایعه استخوانی بزرگ.
کپسولورافی آرتروسکوپیک برای ناپایداری چندجهته با redundancy کپسول است نه ضایعه استخوانی تروماتیک.
نوجوان ۱۳ سالهاى با شکستگى پروگزیمال هومروس مراجعه کرده است. معیارهاى درمان غیر جراحى از نظر حداکثر ترانسلیشن و انگولیشن به ترتیب کدام است؟
آستانه دفورمیتی قابلقبول پروگزیمال هومروس بر اساس سن
اصل وابستگی به سن:
میزان دفورمیتی قابلقبول در شکستگی پروگزیمال هومروس با سن تغییر میکند، چون با افزایش سن و بلوغ اسکلتی ظرفیت ریمادلینگ کاهش مییابد.
آستانهها:
زیر ۵ سال: تا ۷۰ درجه انگولیشن و ۱۰۰٪ جابجایی قابلقبول.
۵ تا ۱۱ سال: ۴۰ تا ۷۰ درجه انگولیشن و ۵۰ تا ۱۰۰٪ جابجایی.
بالای ۱۲ سال: کمتر از ۴۰ درجه انگولیشن و کمتر از ۵۰٪ ترنسلیشن باید پذیرفته شود؛ بیمار ۱۳ ساله در همین گروه است، پس آستانه ۵۰٪ جابجایی و ۴۰ درجه انگولیشن میشود نکته سوال.
چرا گزینههای دیگر غلطاند:
گزینه ۷۵٪-۴۰ درجه متعلق به گروه ۵ تا ۱۱ سال است نه ۱۳ ساله.
گزینههای ۲۵٪-۷۰ درجه و ۱۰۰٪-۷۰ درجه به گروه زیر ۵ سال نزدیکاند و برای نوجوان ۱۳ ساله بیش از حد آزادند.
پسربچه ۸ ساله به علت افتادن دچار شکستگى بسته تنه استخوان بازو شده است. در معاینه فلج عصب رادیال دارد. اقدام مناسب کدام است؟
فلج عصب رادیال پرایمری در شکستگی بسته شفت هومروس
اصل مدیریت:
در شکستگی بسته شفت هومروس با آلاینمنت قابلقبول که با فلج عصب رادیال هنگام مراجعه (پرایمری) همراه است، درمان غیرجراحی و پایش بهبود عصب توصیه میشود و coaptation splint روش ایموبیلیزاسیون غیرجراحی است نکته سوال.
چرا غیرجراحی:
فلج رادیال پرایمری در زمان آسیب رخ میدهد و در اکثر بیماران با مشاهده تنها بهبود خودبهخود مییابد؛ در کودکان پریوست ضخیمتر اثر محافظتی بر عصب دارد.
علامت Tinel پیشرونده و بهبود متوالی حرکتی (ابتدا اکستنشن مچ، سپس انگشتان و شست) پیشآگهی مطلوب را نشان میدهد؛ بازسازی عصب حدود ۱ میلیمتر در روز پیش میرود.
چرا گزینههای دیگر غلطاند:
فیکساسیون خارجی و نیل اینترامدولاری فلکسیبل برای شکستگی با آلاینمنت غیرقابلقبول، باز یا floating elbow است نه این بیمار.
اکسپلوریشن عصب رادیال در فلج پرایمری بسته اندیکاسیون فوری ندارد و فقط پس از ۳ تا ۶ ماه بدون بهبود مطرح میشود.
