سه نمونه سوال این فصل با پاسخ تشریحی کامل. گزینه را انتخاب کنید تا پاسخ و درسنامه باز شود.
۲۴سوال در بانک این فصل
نمونه سوالها
نمونه سوال ۱ از ۳
پدر و مادر کودک سالم ۱۸ ماهه نگران خمیدگی پاهای او هستند و می گویند زانوها از هم فاصله دارند. در معاینه کودک به خوبی راه می رود، طول اندام ها برابر است و هیچ نقطه حساس یا عدم تقارنی وجود ندارد. زاویه اندام تحتانی در همین سن به طور تیپیک در چه وضعیتی است که باید به والدین اطمینان داده شود؟
تکامل طبیعی ترازبندی اندام تحتانی در کودک
سیر طبیعی تراز کرونال:
در شیرخوار اندام تحتانی معمولا حدود ۱۰ تا ۱۵ درجه واروس دارد و ظاهر خمیده و چرخش داخلی طبیعی است.
بین ۱۴ تا ۲۲ ماهگی زانو معمولا صاف یا صفر درجه می شود نکته سوال.
حدود سن ۳ سالگی تقریبا ۱۰ تا ۱۵ درجه والگوس ظاهر می شود که سپس کاهش می یابد.
رسیدن به تراز بزرگسال:
تا سن ۷ تا ۸ سالگی تراز بزرگسال یعنی حدود ۵ تا ۷ درجه والگوس حاصل می شود؛ شناخت این روند برای افتراق واریاسیون طبیعی از دفورمیتی پاتولوژیک حیاتی است.
واژه شناسی:
در والگوس راس انگولاسیون به سمت خط وسط است و در واروس راس از خط وسط دور می شود؛ ژنو واروم همان پای پرانتزی و ژنو والگوم همان زانوی ضربدری است.
نکته بالینی: تغییر فیزیولوژیک تراز از واروس شیرخواری به والگوس کودکی و سپس تراز بزرگسال یک طیف وابسته به سن است؛ والدین اغلب فقط به اطمینان و آموزش نیاز دارند نه مداخله.
کودک ۹ ساله ای با سابقه شکستگی سوپراکوندیلار هومروس که چند سال قبل درمان شده مراجعه کرده است. در معاینه با آرنج در اکستنشن کامل، زاویه حمل سمت آسیب دیده نسبت به سمت سالم به سمت داخل منحرف شده است. این تغییر زاویه حمل از والگوس طبیعی به کدام دفورمیت اشاره دارد؟
زاویه حمل آرنج و دفورمیت پس از شکستگی
تعریف زاویه حمل:
با آرنج در اکستنشن کامل، زاویه ای که در آرنج ایجاد می شود زاویه حمل نام دارد و به طور متوسط حدود ۱۵ درجه والگوس است.
دامنه طبیعی:
واریاسیون طبیعی از نزدیک صفر درجه والگوس تا ۲۰ درجه یا بیشتر متغیر است؛ بنابراین مقایسه با سمت مقابل ارزش تشخیصی بالایی دارد.
دفورمیت پس از شکستگی:
شکستگی های مال یونایتد آرنج اغلب منجر به دفورمیت واروس می شوند نکته سوال؛ کوبیتوس واروس کلاسیک پیامد دیررس شکستگی سوپراکوندیلار جابجاشده است.
نکته بالینی: انحراف زاویه حمل به سمت واروس در کودک با سابقه شکستگی آرنج باید به مال یونیون مشکوک شود نه واریاسیون طبیعی؛ مقایسه دو طرفه کلید معاینه است.
نوزاد ترم سالمی در معاینه روتین کشیک با محدودیت اکستنشن کامل آرنج، هیپ و زانو دیده می شود و اندام ها در وضعیت فلکسیون قرار دارند. والدین نگران سفتی مفاصل هستند. با توجه به دامنه حرکتی طبیعی نوزاد، توضیح صحیح کدام است؟
دامنه حرکتی مفاصل وابسته به سن
ویژگی های نوزاد:
نوزادان نسبت به کودکان بزرگتر ابداکشن شانه کمتر، چرخش خارجی هیپ بیشتر و چرخش داخلی هیپ کمتر دارند.
دورسی فلکشن مچ پا بیشتر و پلانتارفلکشن کمتر است.
نوزادان کنتراکچر فلکسیون آرنج، هیپ و زانو دارند که فیزیولوژیک و ناشی از وضعیت داخل رحمی است نکته سوال.
سیر بلوغ دامنه حرکتی:
تا سن ۳ ماهگی کودک معمولا قوس حرکتی بزرگسال را در همه مفاصل به جز هیپ دارد؛ هیپ حدود ۲ سالگی به مقادیر بزرگسال می رسد.
مقایسه:
به طور کلی کودکان دامنه حرکتی بیشتری از بزرگسالان دارند و دختران اغلب دامنه حرکتی بیشتری از پسران دارند.
نکته بالینی: کنتراکچر فلکسیون خفیف هیپ و زانو در نوزاد طبیعی است و معمولا تا ۴ تا ۶ ماهگی به نوترال و تا یک سالگی کاملا برطرف می شود؛ سفتی پایدار یا شدید نیازمند بررسی است.