همه عوامل زیر در تعیین پروگنوز راه رفتن کودکان مبتلا به بیماری فلج مغزی نقش دارند، بجز؟
عوامل پیشبینیکننده توانایی راه رفتن در فلج مغزی
... پاسخ طبق کلید چاپی دفترچه گزینه ب است. مهمترین عوامل پیشبینیکننده راه رفتن در فلج مغزی شامل توزیع درگیری (کوادریپلژی پروگنوز بدتر دارد)، نشستن مستقل تا سن مشخص، باقیماندن رفلکسهای اولیه نوزادی و عدم دستیابی به نقاط عطف حرکتی در زمان مناسب است. نبود کنترل سر تا ۲۰ ماهگی هرچند نشانه درگیری شدید است، در این سوال بهعنوان استثنا (گزینه نادرست از میان عوامل مطرحشده) انتخاب شده است.
اصلاح Anteversion زیاد هیپ در کودکی 9 ساله در کدام یک از حالات زیر اندیکاسیون قویتری دارد؟ (بورد 1402)
اندیکاسیون استئوتومی دروتیشن برای انتورژن زیاد فمور
پاسخ درست: بیمار CP با گیرکردن پاها در یکدیگر ضمن راه رفتن. اندیکاسیون قوی اصلاح انتورژن زیاد فمورال زمانی است که ناهنجاری چرخشی باعث اختلال عملکردی واقعی در راه رفتن شود، نه صرف یافته ظاهری یا تمایل به نشستن خاص. در بیمار فلج مغزی با درونچرخیدگی شدید و scissoring اندامها، انتورژن زیاد بهطور مستقیم گام برداشتن و پایداری را مختل میکند و استئوتومی دروتیشن فمور اندیکاسیون مییابد.
نکته: محدودیت چرخش خارجی هیپ (در این بیمار فقط 10 درجه) نشاندهنده انتورژن استخوانی پایدار است که با گیرکردن پاها در راه رفتن همراه شده، پس اصلاح جراحی توجیهپذیر است.
چرا گزینههای دیگر غلطاند: ناتوانی در زانو نشستن یا درد جلوی زانو هنگام پله، اندیکاسیون قوی برای استئوتومی دروتیشن نیستند چون اختلال عملکردی پایدار راه رفتن ایجاد نمیکنند. دختر فوتبالیست با محدوده چرخش متعادل (80 داخل و 30 خارج) دامنه چرخش خارجی قابلقبولی دارد و انتورژن او علامتدار ناتوانکننده محسوب نمیشود.
همه موارد زیر در ایجاد pesplanovalgus deformity در بیمار CP نقش دارند، بجز:
عوامل ایجادکننده دفورمیتی پلانوالگوس در فلج مغزی
نیروهای دفورمیتیساز طبق رفرنس:
در دفورمیتی پلانوالگوس فلج مغزی، اسپاستیسیتی گاستروکنمیوس-سولئوس نیروی دفورمیتیساز اولیه است و آشیل منقبض مانند زه کمان از دورسیفلکشن مچ جلوگیری میکند. این اسپاستیسیتی معمولا با اورپول عضلات پرونئال یا ضعف اینورتورهای پا یا هردو همراه است. افزون بر این، دفورمیتی روتیشن اکسترنال تیبیا که در دایپلژی و کوادریپلژی شایع است نیز نقش دارد.
چرا گزینه ب درست است (همان بجز):
رفرنس عامل تیبیایی را روتیشن اکسترنال تیبیا میداند، نه روتیشن اینترنال. بنابراین اینترنال روتیشن تیبیا جزو مکانیسم ایجاد پلانوالگوس در فلج مغزی نیست و گزینه استثناست.
رد گزینههای دیگر:
اسپاستیسیتی گاستروکنمیوس-سولئوس صریحا نیروی دفورمیتیساز اولیه است.
اورپول عضلات پرونئال در متن بهعنوان همراه شایع و نیروی دفورمیتیساز ذکر شده است؛ پس عامل ایجادکننده است نه استثنا.
ضعف اینورتورهای پا نیز در متن بهعنوان عامل همراه ذکر شده و در ایجاد دفورمیتی نقش دارد.
